Al op jonge leeftijd bleek ik ambitie in de sport te hebben. Mijn sportcarriere begon dan ook al op 8 jarige leeftijd met hardlopen. Vrij snel bleek ik hier toch wel aardig aanleg voor te hebben en vele podiumplaatsen werden behaald. Vanaf m'n 12e onder invloed van de plaatselijke schaatsvereniging in aanraking gekomen met fietsen waarna ik op 14 jarige leeftijd een licentie heb aangevraagd. Alsof het allemaal nog niet genoeg was ben ik in die periode ook deel gaan nemen aan triathlons en duathlons. Met als hoogtepunt op 19 jarige leeftijd het behalen van het Nederlands kampioenschap.
Aangezien triathlon een zomersport is en stilzitten niet iets voor mij is, heb ik al die jaren al overwintert met het veldrijden. Triathlon bleek wat moeilijker te combineren met een studie en daardoor verschoof bij mij het accent langzamerhand meer naar het veldrijden, mede wegens de steeds betere resultaten in deze sporttak. In de zomermaanden werd de triathlon vervolgens vervangen door mtb en wegwedstrijden met als  doel voorbereiding op het veldritseizoen. Ook bij het veldrijden mocht ik regelmatig het podium beklimmen.
Helaas was het niet allemaal glorie. Het dieptepunt in m'n sportloopbaan werd in 2004 bereikt toen bij mij de ziekte van Pfeifer werd geconstateerd welke mij zo'n 1,5 a 2 jaar aan de kant hield.
Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan dus in 2006 toch weer op de fiets gekropen en vanaf 0 punt weer aan een opbouw begonnen met als insteek vooral het plezier op de fiets te hebben. Vanwege dit plezier aspect heb ik in dat jaar ook de mtb marathons ontdekt waaraan ik naast het veldrijden in de winter, nog altijd met veel plezier in de zomermaanden deelneem. Vooral ook omdat de vaak heuvelachtige parcoursen mij bleken te liggen mede vanwege m'n bouw en daarbij behorende klimmerscapaciteiten.
Helaas bleek het blessureleed mij nog niet bespaard te blijven aangezien ik het afgelopen jaar een lange tijd onverklaarbare blessure had. Verminderde kracht en een doof gevoel in m'n linkerbeen en voet, waardoor ik niet alles uit m'n wedstrijden en trainingen kon halen zoals ik dat zou willen. Pas nu bijna een jaar later is waarschijnlijk toch de oorzaak gevonden en kijk ik nu al weer vooruit naar het komende crossseizoen waar ik me dan eindelijk weer eens van m'n beste kant wil gaan laten zien.
Ondanks dat wist ik afgelopen veldrit seizoen toch voor de 2e opéénvolgende keer wereldkampioen veldrijden Masters 30+ te worden.

Al met al heb ik nog steeds een brede sport en fiets interesse maar ligt mijn hart toch vooral in het veld. Plezier in de sport staat sinds de ziekte van Pfeifer voorop maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds fanatiek genoeg ben om het beste uit mezelf te willen halen. Komend seizoen zal ik dit gaan doen in de Kleuren van team Raats.