Van jongs af aan heb ik altijd tegen een voetbal aangetrapt. Vanaf mijn 6de ben ik dan ook lid geworden van de plaatselijke voetbalclub BMC te Berlicum. Ik heb daar alle jeugdelftallen doorlopen en 1 kampioenschap mee mogen maken. Daarna heb ik de 20 voetbalseizoenen volgemaakt bij de senioren. Begonnen in het 3de elftal, geindigd in het 2de team met een kampioenschap. Tevens nog 10 jaar jeugdleider geweest tijdens mijn laatste 10 seizoenen. Maar langzaam ging het plezier weg en vond ik mijn passie in het tennis en wielrennen.
Vanaf 2002 lag de nadruk eerst nog op tennissen en een klein beetje fietsen. Via het tennis heb ik mijn huidige liefde Charlotte leren kennen waar ik eind 2005 mee samen ben gaan wonen. Al snel kreeg het fietsvirus me te pakken en werd het tennis steeds in mindere mate uitgeoefend. Zeker nadat ik in 2003 mezelf heb aangemeld bij WTC 't Goei Smoesje. Hier leerde ik van de gevestigde orde al snel de fijne kneepjes van het vak. Wat me tevens verbaasde was de fysieke inspanning die geleverd moest worden. Aangezien ik altijd gevoetbald had en over een goede conditie beschikte dacht ik wel "eventjes" aan te pikken. Maar nu is me wel duidelijk geworden dat voetballers eigenlijk maar "watjes" zijn. Wat ik ook nooit meer vergeet is de eerste keer dat ik op zondag meefietste. Halverwege de tocht werd een schifting gemaakt in een A en B ploeg. Ene Sjef kwam langs me fietsen en stelde me op de hoogte en vroeg meteen of ik met A of B meeging. Ik moest wel snel beslissen want A trok meteen stevig door. Gezien ik altijd met de beste meewil (wat overigens lang niet altijd lukt, maar proberen kan natuurlijk altijd) sprong ik meteen met de A-ploeg mee. Ik heb de rest van de tocht in het laatste wiel gehangen en was ontzettend blij toen we Middelrode weer infietste. Gelukkig pikte ik het tempo in de daaropvolgende weken vrij snel op en kon ik voortaan lekker meefietsen. Dit ook dankzij de extra trainingsuurtjes die ik er in het begin van het seizoen instopte. Gedurende die weken durfde ik me zelfs ook regelmatig op kop van het peleton te laten zien. In het begin een beetje lastig omdat ik de weg niet wist, maar dat was vaak een goei smoesje om weer van kop af te gaan.
Naar later bleek fietst WTC 't Goei Smoesje niet de hele winter door op de weg, maar duiken ze de bossen in als het kouder weer wordt. Hiervoor had ik geen fiets tot mijn beschikking. Gezien het feit dat ik fietsen erg leuk vond besloot ik maar een ATB te gaan kopen. Zo gezegd zo gedaan en op 2 november 2003 fietste ik voor de eerste keer mee op mijn spiksplinternieuwe mountainbike. Ook dit was weer totaal nieuw voor me, dus was het in het begin erg lastig aanpikken. Maar ook in deze discipline wist ik me vrij snel aan te passen zodat ik lekker mee kon fietsen en men niet op mij hoefde te wachten. Ik heb ook verschillende tourtochten meegereden. Dat beviel me erg goed, omdat wij vaak er toch een wedstrijdje van maakte om zoveel mogelijk mensen in te halen. En ergens een wedstrijdelement inleggen vind ik altijd leuk. Vandaar ook dat ik weleens een wedstrijd mee wilde gaan fietsen. Kijken hoe dat zou gaan, ruim 1 uur volle bak rijden. Na wat rondgevraagd te hebben bleek een van de eerste wedstrijden van het seizoen op ons thuisterrein werd verreden, namelijk de GP Kivada waar ik een 11de stek in de funklasse behaalde.
In de winter van '04/'05 moest het dan echt gaan gebeuren. Ik ben in het cross Team ZZPR.nl gaan rijden van Frank Groenendaal. Zonder ook maar enige ervaring meteen bij de elites begonnen. Dit viel natuurlijk niet mee en ik was vaak een van de laatste in de uitslag. Maar ik liet de moed niet zakken, en dankzij de vele intensieve en techniek trainingen van Kees van der Wereld op dinsdagmiddag was er snel verbetering zichtbaar. Ook in de zomers ging de trainingsarbeid flink omhoog en zo kon ik in de daaropvolgende seizoenen een aantal mooie uitslagen rijden.
Doordat Team ZZPR.nl steeds professioneler werd en het voor mij nog steeds hobby was en altijd zal blijven is in goed overleg besloten dat ik niet meer voor Team ZZPR.nl uit zou komen. Ik rijdt sinds seizoen '07/'08 als individueel voor Van Tuyl. De voorbereiding was veelbelovend, de uitslagen dat crossjaar vielen wat tegen. Over de gehele lijn was het wel beter, maar er zaten geen echte uitschieters bij waar ik stiekum op gehoopt had.
 
Voor seizoen '08/'09 heb ik het qua voorbereiding over een geheel andere boeg gegooid. Mijn licentie is Amateur A geworden om zodoende de nationale MTB-wedstrijden bij de masters 30+ te kunnen rijden. Dit omdat de wedstrijdduur van 75 (nationaal) of 90 (internationaal) minuten veel beter bij een cross-wedstrijd aansluit. Het werd uiteindelijk een veelbelovende zomer. Met klasseringen die bijna allemaal top 10 waren en zelfs een overwinning op de weg in Maren-Kessel. Dit gaf natuurlijk veel voldoening en zelfvertrouwen voor het naderende cross-seizoen. Dit werd dan ook een zeer sterk en constant seizoen. De absolute hoogtepunten hierin waren de 14de plek op het NK, de bronzen medaille op het WK Masters en de 3de plek in het nationaal regelmatigheidsklassement voor elite/belofte.
 
De voorberreidingen voor het seizoen '09/'10 zijn inmiddels in volle gang. Ik heb weer een stapje voorwaarts kunnen maken en hoop dit komende winter bij de elites ook te kunnen laten zien. Dit zal gebeuren onder de vlag van Team Raats. Hier hoop ik een stukje teamgezelligheid rondom de wedstrijden te vinden wat ik de afgelopen twee jaar als individueel mistte. Daarnaast zal ik natuurlijk proberen om me zoveel mogelijk van voren in de koers te laten zien en Team Raats zo positief mogelijk naar buiten te brengen