| Verslagen 2007-2008 |
| Oss 19 Juli 2008, NK Mountainbike, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Al verschillende jaren ben ik op jacht naar een Nationale titel in het Mountainbiken.
Een paar jaar terug wist ik bijna alle wedstrijden op een jaar te winnen in de categorie Masters 30+, behalve de strijd om het felbegeerde Rood-Wit-Blauw. Al dan niet door pech.
De laatste jaren heb ik wat minder fanatiek de kalender in deze disipline doorlopen, omdat ik mijn pijlen meer en meer ben gaan richten op de crossen in de winter.
Maar het NK ATB behoorde toch altijd tot een van mijn hoofddoelen in het jaar. Ik heb er verschillende keren (heel) dicht bij gezeten, maar goud werd het nog nooit.
Dit jaar kon dat in mijn ogen wel eens anders gaan verlopen, met nog minder koersen in de benen (en vooral in de kop) ben ik frisser dan ooit in deze tijd van het jaar. En de vorm is meer dan prima gebleken de laatste weken. Ik had er dan ook alle vertrouwen in om mee te doen voor de medailles, en vooral winnen was het doel.
Echter bleek één man te sterk, Christiaan Last, de man die dit jaar bijna alle wedstrijden wist te winnen waar hij startte. Hij reed vanaf de eerste ronde weg van al de rest, en niemand die hem tijdens de race nog ooit terug zag.
Ook ik moest hem gewoon laten gaan in het begin van de strijd, al verbaasde me dit niets, een snelstarter ben ik al jaren niet meer. Ik paniekeerde daarom nooit, en geloofde ook nog zeker in mijn kansen toen Christiaan al een minuut voorsprong had halverwege de wedstrijd. Ik weet dat ik een hele sterke 2e wedstrijd helft kan rijden, en zo nog heel veel kan goed maken.
Vandaag had ik echter niet de benen die ik de laatste weken heb kunnen tonen. Ik ging zeker wel goed vooruit, maar echt lekker draaien deed het geen moment. Ach.. misschien lag dat wel gewoon aan het ontzettende zware parcours, en had mijn concurrent gewoon absolute superbenen...
Ik heb me kunnen knokken naar een zilveren plak, en de beste heeft gewonnen. Ik kan daar vrede mee hebben. Chris, Proficiat!!!
Een sterk rijdende Martijn Heijndra werd knap 3e.
Nu wacht me dinsdag nog een wegcriterium in Gemert, vervolgens een dag of 10 rust, en dan is het (gelukkig) weer tijd me te focussen op het veldrijden. Het maïs staat weer hoog, dus dat seizoen komt er langzaam maar zeker weer aan!!!
|
| Oss 19 Juli 2008, NK Mountainbike, Geschreven door Rene Snoeren |
Vandaag het NK mtb gereden in Oss,ik was samen met Marco al om 9uur aanwezig. Wel wil ik nog even kwijt dat de KNWU een flinke steek laat vallen door vele jongens Mvg.Koekie. |
| Zoetermeer 29 Juni 2008, mountainbike benelux kampioenschap, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Op het altijd pittige parcours te Zoetermeer konden we vandaag strijden om de Benelux titel. Een mooie titelstrijd, maar voor mij vooral een laatste test op de mountainbike voor het NK welke over een klein maandje wordt verreden in Oss. Tevens een mooie gelegenheid om nog wat nodige startpunten te vergaren.
Hiervoor moest dan wel een nette uitslag gereden worden.
Echter ging het al fout met de startopstelling. Nu sta ik al niet zo heel gustig in het klassement, maar de verantwoordelijke jury zag ook nog eens wat nummers over het hoofd, waaronder de mijne. Daardoor moest ik nog meer renners voor me dulden.
Toch ging het vanaf de eerste ronde niet slecht, ik handhaafde me redelijk voorin, en na een goede ronde kreeg ik eindelijk de ruimte om met een echte opmars te beginnen. Vele groepjes en renners haalde ik bij, en op anderhalve ronde van het eind reed ik zelfs al op een podiumstek. De 2 koplopers hadden al teveel voorsprong opgebouwd en kon ik niet meer achterhalen. Al scheelde dit ook niet meer alles.
Waarschijnlijk had ik met een betere startpositie nog wat meer kansen gehad.
Hoe dan ook, een geslaagde generale repetitie, en een bronzen plak op een Benelux kampioenschap. |
| Groesbeek 22 juni 2008, MTB wedstrijd, Geschreven door Marco de Rooij |
Voor het eerst sinds jaren was er weer een mountainbikewedstrijd georganiseerd in groesbeek door mtb gelderland zuid. Ik had daar nog nooit gereden en wist dan ook niet wat te verwachten. Het zonnetje scheen volop en het was drukkend warm. De ondergrond was kurkdroog. Er werd gestart op een motorcrossterrein, de eerste meters was er niks meer te zien van de enorme stofwolk die er hing. Bij vrijwel elke bocht ging er een renner onderuit. Daarna liep het parcours het bos in met schitterende afdalingen en klimmen. Bij de rechte stukken en afdalingen kon ik menig renner voorbij rijden, maar bij de klimmetjes haalden ze me weer in. Het was wel uitkijken geblazen op de vele wortelstronken die er lagen. Er waren tunneltjes waar je onderdoor moest en vlak voor de finish lag er een trap waar naar onderen gereden moest worden. Ook voor het publiek was het mooi om naar te kijken. Teamgenoot Udo deed ook mee, maar die moest jammer genoeg door materiaalpech de wedstrijd staken. |
Chaam 15 juni 2008, MTB wedstrijd, Geschreven door Marco de Rooij |
Het was mijn eerste mountainbikewedstrijd van het seizoen om te kijken hoe het met de fietsconditie was. De afgelopen maanden heb ik me voornamelijk geconcentreerd op hardlooptrainingen en wedstrijden. De organisatie had een ander parcours uitgezet als voorgaande jaren in verband met wegwerkzaamheden. Het was een heel kort rondje door een modderig weiland met enkele kleine heuveltjes en een boomstammetje. Rene en udo waren ook van de partij. Bij het inrijden had ik wat schakelproblemen met de voorderailleur, waardoor alleen het middenblad te gebruiken was. De start was niet super, hierdoor moest ik ver achteraan het veld indraaien. De eerste ronde wat aan het zoeken geweest naar een goed ritme. De tweede ronde het tempo opgevoerd. Over de weg was dit lastig met alleen een middenblad. In het weiland ging de snelheid eruit, waardoor ik de kans kreeg om een man of tien voorbij te rijden. De benen voelden goed. Na een sprong over een boomstammetje sloeg het noodlot toe. Het buitenblad hapte in de voorderailleur. De zitbuis en de onderbuis hadden beiden een scheur die driekwart door waren. Komende zondag in Groesbeek wordt de volgende wedstrijd die ik ga rijden. |
| Apeldoorn 25 Mei 2008, mountainbike benelux cup, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Eigenlijk had ik vandaag helemaal geen zin om te koersen. Femke is dit weekend bij mij en ik had tot op gisteren nog geen oppas gevonden die me bij kon staan. De hele week ook veel te laat naar bed geweest, en moe van de dagelijkse dingen.
Gisterenavond bood de buurman zich dan nog op de valreep aan om mee te gaan, en wat rond te willen lopen met Femke op het parcours. En omdat ik nog wat startpunten kan gebruiken voor komende wedstrijden dan toch maar mijn tas ingepakt en vandaag richting de Mountainbike Beneluxcup te Apeldoorn getrokken.
Mijn startpositie was als verwacht heel ver achteraan, met een renner of 150 voor me. Mission Impossible, doelstelling was dan ook een bescheiden plaats bij de eerste 25, dan zou ik al dik tevreden moeten zijn.
Na de start was het zoals verwacht file rijden achterin, en vele fuiken zorgde er wel voor dat ik al snel een minuut en meer achter op de koploper lag. Ik reed rustig mijn wedstrijd en liet me niet gek maken, dan maar 35e worden dacht ik dan maar.
Toch had ik helemaal niet zo'n slechte benen, en wanneer ik wat meer ruimte kreeg kon ik nog een leuk tempo vast blijven houden. Zo hoorde ik op 2 rondjes van het einde dat ik zelfs al verrassend 15e lag. Dit gaf me inspiratie en schakelde nog eens bij. Nog steeds haalde ik de ene na de andere in, en in volle finale zag ik de koplopers niet meer ver voor mij rijden.
Helaas duurde de wedstrijd niet een halve ronde langer dan nu het geval was, ik sloot in de sprint nog net aan bij nummer 3, en sprintte nog vrij fris langs hem af, de renner in kwestie gooide echter bruut het gat dicht, en ik moest me verweren niet vol in de dranghekken te knallen. Ik duwde hem opzij en kwam als 3e over de meet.
Dit was niet naar zin van deze renner en hij diende protest in. Een getuige verklaarde dat ik juist had gehandeld en als 3e geklasseerd moest worden, een jury had het voorval niet precies gezien, maar zag wel dat ik duwde. Resultaat, ik 4e de Abdushaparov 3e.
Ach, mijn dag is er niet minder om. Ik wist mezelf moreel winnaar. Van zover terug komen tot een dikke 100m van de winnaar, niet zo slecht dacht ik zelf.
Misschien toch maar weer vaker een ATB koersje rijden. |
| Berlicum 18 Mei 2008, districts kampioenschap mountainbike, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Op het DistrictsKampioenschap Mountainbiken te Berlicum had ik de wens om een kwartet aan medailles vol te maken. Eerder won ik al de DK's Veldrijden en Tijdrijden, vorige week moest ik dan genoegen nemen met een zilveren plak in de wegrit. Nu na het DK ATBen mag ik me ook nog zuid nederlands kampioen noemen in die disipline!
Missie geslaagd!!!
Al in de eerste ronde wist ik verrassend snel voorsprong te nemen op thuisrijder, en favouriet Rick vd Hanenberg. Echter zorgde een val van mij ervoor dat deze man in vorm weer terug kon komen, hij zette zelfs direct een aanval in en reed zo een rondje lang aan de leiding.
Ik paniekeerde niet, en voelde dat mijn vorm ook best was. Daarop vertrouwende reed ik het gat naar hem gelijdelijk dicht, en versnelde dan nog eens wanneer ik bij hem aansloot. Dit tempo was voor hem net teveel en zo reed ik verder onbedreigd solo naar de zege.
|
| Oostmalle 17 Februari 2008, veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Traditie getrouw is de laatste wedstrijd van het seizoen verreden in het Belgische Oostmalle. Hier ligt altijd een heel mooi rondje op en rond de startbaan van een vliegveldje met heel veel los zand.
Mijn start was er goed, toch zag ik medefavouritten Janssen en Vervecken wat van me wegrijden, maar dit was wel wat ingecalculeerd. Ze namen nooit meer dan een meter of 30 voorsprong, en ik wist dat ik harder kon rijden als dat ik tot dan toe had gedaan. 2 rondjes later sloot ik bij hen aan, zonder ook maar 1 keer diep ben moeten gaan. Net op dat moment kwam ik ten val en was mijn achterstand ineens 100 meter. Ik wist rustig te blijven, en ook nu weer reed ik rustig terug naar de koplopers.
Eenmaal weer terug aangesloten vond ik het tijd om eens te kijken hoe het er voorstond. Ik gaf er een ferme snok aan, en belgisch kampioen Wim Janssen ging het duel aan. Zij aan zij sprintten we door de zandvlaktes daar. Net voor een lastige bocht kon ik mijn wiel als eerste erdoor drukken, en kon zo Janssen onder druk blijven zetten.
Die tempoversnelling was er voor Vervecken te veel aan, en de strijd zou gaan tussen Janssen en mij.
Wim Janssen kwam echter op zijn beurt vrij snel daarna ten val, en mijn voorsprong liep zo al spoedig uit tot een goede 20 secondes. Jammer van zijn val, maar later hoorde ik van verschillende renners dat ik toch wel de sterkste leek te zijn.
Toprenner Schroyer formuleerde het volgens mijn ploegmakkers als volgende in het kleedlokaal: "Janssen en Vervecken kon ik nog wel volgen, maar toen Raats voorbij kwam, Amai, die reed 5km p/u rapper."
Leuk als er zo over je gepraat mag worden!
Hoe dan ook, het seizoen zit erop.
Nu is het tijd voor rust, ontspanning, en andere dingen.
En uiteraard de feestavond in Mierlo, met prijsuitreikingen van de jaarklassementen. Komt allen!!! |
| Mol 20 Januari 2008, WK masters veldrijden, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het was al een tijdje duidelijk dat het Wereld Kampioenschap betwist zou gaan worden tussen een stuk of 4 a 5 kleppers. Ik denk dan vooral aan een Wim Janssen, Benny van Staeyen, Micha de Vries en vooral Bert Vervecken.
Maar ook ikzelf hoorde in alle bescheidenheid in dit rijtje thuis.
Woensdag was ik al eens gaan testen op het mooie, maar zwaar parcours rond het Zilvermeer te Mol, en ik voelde me goed. Erg goed, misschien wel TE goed.
Een renner in vorm moet iets hebben om te klagen. Ach...ik was nerveus de laatste dagen, waarschijnlijk klaagde ik overal wel over zonder het zelf te beseffen.
Net als voorgaande jaren bleek ik met de startopstelling weer eens de pegvogel te hebben geloot. Ik moest nagenoeg als laatste oprijden, en zag mijn kansen geminimaliseerd. Ik baalde ernorm, en wist dat een goede uitslag nu weer heel erg lastig zou gaan worden. Even zal ik het niet meer zitten. Gelukkig stonden voor mij enkele ploegmaatjes die zich wat opzij wurmden, en kon zo toch nog wat naar voren schuiven. Daarbij had ik nog eens een goede start, en ook de eerste zandstrook kwam ik goed door.
Ondanks dat Vervecken een super start had, was ik nu in mijn nopjes. Hier wordt de koers elk jaar pas zwaar na de 2e wedstrijdhelft, en mijn uitgangspositie was nu goed.
Totdat ik van de speaker hoorde dat Ludovic Dubau op komst was. "HU...DUBAU????? Da's ne prof!! Wat doet die hier??" hoorde ik mezelf denken.
En dat bleek ook wel uit zijn sterke rijden. Hij haalde me bij, en ik zag alle kleuren na een rondje in zijn wiel te hebben gezeten. Amai, wat reed die kerel hard.
Uiteindelijk heb ik hem moeten laten gaan, anders zou ik het einde van de wedstrijd waarschijnlijk niet eens gaan halen. Ik was me compleet leeg aan het rijden.
Dubau reed vervolgens naar de overwinning, en ik had al de rest bijgehaald en overtuigend achter me gelaten. Zonder die prof zou ik hier kampioen zijn geworden.
Ik was op zich blij met Zilver, zeker omdat er een beroepsrenner aan te pas moest komen om me van het goud af te houden. Maar het klopt niet, het is niet fair!
Gelukkig zagen vele supporters dit op een zelfde manier als ik het doe, en gingen verhaal halen bij de jury. Het is hier een Amateur kampioenschap, de Profs rijden volgende week in Italie hun kampioenschap. Die kerel hoort hier niet!
De nummer 3 in de uitslag, Vervecken, feliciteerde mij zelfs als zijnde de morele Kampioen.
De jury buigde zich nogmaals over de questie, en las in het regelement dat de eerste 200 renners van de UCI stand veldrijden zijn uitgesloten van deelname, Dubau staat 219e, dus mocht hij meedoen. En werd vervolgens in de regenboogtrui gehuldigd, ik kreeg het Zilver om de schouders, Vervecken het Brons. tenslotte werd ik nog gekweld door het Frans volkslied.
Thuis aangekomen ben ik nog eens gaan bladeren in het regelement. Hierin lees ik dat inderdaad de eerste 200 renners van het UCI klassement zijn uitgesloten van deelname, maar wel volgens het klassement opgemaakt na de Nationale kampioenschappen (lijst van 8 januari), en niet volgens het klassement waar de jury vandaag naar heeft gekeken namelijk het klassement van 15 januari.
En op de lijst van 8 januari staat Dubau op een gedeelde 193e plaats in het klassement.
DUS...: Mocht hij volgens mij helemaal niet starten vandaag!!!!
Ik zal nu nog eens wat navraag gaan doen bij mensen die dit zouden moeten weten. Misschien dat ik alsnog tot Kampioen geroepen kan worden?
Al is dit niet de droom van een sporter, om via de zgn groene tafel tot winnaar benoemd te worden. Een groot gedeelte van de lol is er wel van af nu. Ik voel me lichtelijk bestolen. |
| Bakel 14 Januari 2008, veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Ploegmaat Frank van Grootel blijk toch wel een kleine sadist te zijn, dit omdat hij mede verantwoordelijk is voor het uitzetten van het parcours in Bakel. Tsjonge, wat was dat een zwaar rondje zeg, veel bochten, en dan nog met heuveltje op heuveltje af.
Nederlands kampioen De Jong voelde zich weer goed in zijn sas op dat toerke. Dat had ik al snel in de gaten. Zelf legde ik in de eerste 3 rondes er redelijk de pees op, maar kon geen afstand nemen van Freek de Jong, op de rest hadden we wel al een leuk gaatje. Al bleef Wilfred Veldkamp nog knap weerstand bieden.
Na half koers nam Freek dan van me over, en deed dit wederom met een flinke tempoversnelling. Het werd me nog eens duidelijk dat de beste van dit seizoenseinde verdient Nederlands kampioen is geworden, want ik had geen schijn van kans.
Een mooie 2e plaats was nu weer mijn deel, al is het gevoel niet opperbest.
Ik merk dat het seizoen lang aan het duren is, en ik ben moe in koppie en benen. Dit belooft niet direct veel goeds voor het Wereld Kampioenschap volgende week in Mol. Misschien dat een weekje rust me nog kan redden. |
| Surhuisterveen 9 Januari 2008, veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het was weer van even geleden, maar dan nu toch weer een mooie overwinning geboekt op het leuke rondje in het centrum van Surhuisterveen. We moesten er wel vroeg voor opstaan (5u.) om op tijd daar helemaal in Friesland te kunnen rijden. Maar het was het waard.
Het rondje nodigde zich uit om weer eens met mijn nieuwe FORT special te rijden, en het voelde goed.
Na een halve ronde zaten we met 4 man vooruit, waarbij ploegmaat Gijsje. Super zoals die makkelijk meepeddelde. Ik had daarom ook nog niet de drang de koers hard te maken maar hielp wel het tempo hoog genoeg te houden om de rest niet terug te laten keren.
Maar plots was Gijs niet meer bij ons te bekennen, lekke band bleek achteraf, erg sonde!
Dit was dan voor mij wel het sein om door te trekken, dan maar liever zo snel mogelijk alleen, want Leon Brouwer, ook in de kopgroep, neem je niet voor je lol mee. Die kerel is goed in vorm en ik vond het daarom wijs de touwtjes zelf in handen proberen te houden.
Een eerst prik van mij overleefde hij makkelijk. Met de 2e had hij al iets meer moeite, en bij de derde tempoversnelling moest hij een paar meter laten. Die paar meter werden er vervolgens al snel meer, dit ook omdat de flinke wind die er stond wel in mijn voordeel speelde.
Zo reed ik vervolgens vrij gecontroleerd naar een mooie overwinning, de 14e officiele van het seizoen. Maar ik tel de 3 wilde koersen ook graag mee, en dan kom ik aan 17.
Mooi he! |
| Sint Michielsgestel 5 Januari 2008, NK veldrijden, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Ondanks dat Freek de Jong me de laatste weken vaak de baas was in het veld, startte ik afgelopen zaterdag in Gestel toch wel om te winnen, niets minder dan dat.
Al wist ik wel dat het een enorme moeilijke opdracht zou worden. Zeker nu het rondje welke voor mij uitgetekend leek te zijn gibberig was geworden door de regen een nacht voor de koers.
Het was Daan Bongers die er van de start weer als een speer vandoor ging, en pakte zo enkele meters voorsprong. Daarachter leek het wel of de favouriten elkaar wat opzochten om in juiste slagorde de koers hard te gaan maken. Michiel Slot nam hierin het voortouw en reed snel daarna aan de leiding. Na een rondje of 2 waren het enkel Freek de Jong en ikzelf nog die bij de ontketende Slot konden blijven.
Na half koers kon ik dan eindelijk me ook mengen in het koersverloop. De zenuwen en de snelle start hadden me de eerste rondes wat lamgeslagen.
Ik zag dat Michiel nu wat in tempo begon te zakken, en dat Freek ook niet meer echt mooi op zijn fiets zat. Daarom ging ik maar in de aanval in de hoop mijn companen te kunnen tossen. Dit lukte niet direct en zo heb ik het dan een keer of 4 goed geprobeerd. Uiteindelijk waren het Freek en ik die de laatste ronde ingingen om te strijden voor de titel. Ook in die ronde heb ik nog proberen te versnellen, maar er zat niet veel jus meer in de benen.
Net voor het bochten gedeelte in het parcours nam Freek de kop over en wist hier een kleine voorsprong bijeen te rijden. Dit was voldoende om zijn 11e nationele titel binnen te halen. Freek, Proficiat!
Achteraf zet ik wat vraagtekens bij mijn aanvallen die ik had geplaatst om weg proberen te rijden. Als ik dat niet had gedaan was ik misschien de laatste ronde frisser ingegaan en had ik misschien voor de zege kunnen sprinten....misschien.....! En als....als....als...
De beste amateur crosser van de laatste weken heeft gewonnen. Ik mag me daar gerust bij neerleggen. Ik zal ook wel moeten.
En nu een paar dagen later ben ik ook wel trots op mijn zilver plak. |
| Sint Niklaas 2 Januari 2008, Veldrit, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Als enige van de ploeg had ik er voor gekozen om woensdag de cross in Sint Niklaas nog te rijden. De rest van de ploeg koos voor rust met het oog op het aanstaande NK van zaterdag. Ik had er voor gekozen om nog een keer diep te gaan doordeweeks, niet te veel afwijken van het normale ritme werkt bij mij het beste. Voor de vlaamse crossers was het ook hun laatste test voor het BK op zondag dus waren zij toch met een aanzienlijk pak komen afzakken. Het parcours was half bevroren waardoor er toch wel een paar verraderlijke bochten waren, geen risico's nemen. Ik had een mooie startpositie op de tweede rij, alleen voorganger Ivan Smet zat wat te slapen en miste zijn start volledig waardoor ik pas als twintigste was vertrokken. Na een ronde was ik vijftiende en door valpartijen en pech van BK kandidaten Wilmsen, Raeymakers en Boogaert, kwam de top tien in het vizier. Zonder onnodige risico's heb ik nog een paar renners opgeraapt om negende te eindigen. Met een goed gevoel kan ik nu zaterdag van start gaan op de NK in Gestel. Start 11.00 uur, tot dan! |
| Reusel 26 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Op tweede kerstdag is traditiegetrouw de cross in Reusel. Geen regenval de laatste dagen dus een razend snel bosrondje werd ons voorgeschoteld. De start was wel redelijk en na een ronde belandde ik in een groepje wat voor de negende plaats reed. Dit bleef zo tot twee ronden voor het einde, toen alles uit elkaar werd geranseld. Ik maakte op kop van het groepje een stuurfoutje bij het opdraaien van een talud en kwam hierdoor in laatste positie te rijden. Hier kwam geen verandering meer in en zo bolde ik als dertiende over de meet. Het gevoel was goed en ik deed toch weer mee voor een top tien. Vandaag ben ik dan terug naar het ziekenhuis geweest om door te spreken wat we met mijn vaatprobleem in mijn benen gaan doen. In samenspraak met dokter Schep is besloten om voorlopig niet te opereren. Het risico wat met de operatie gemoeid is, inkorten en losmaken van de bekkenslagaders, vind ik persoonlijk te groot. Ik ben geen beroepsrenner en op het niveau wat ik nu rij zie ik zo'n operatie niet zitten. Gezien het aantal trainingsuren is de kans ook niet te groot dat het probleem snel zal verslechteren. Ik zal wel alternatieve vormen van trainen, in de zomer, moeten verzinnen. Langdurig op de weg rijden tegen hoge intensiteit is niet meer mogelijk waardoor ik afgelopen zomer mijn voorbereiding in de soep zag draaien. Met kracht/loop en meer crosstrainingen in de zomerperiode moet het mogelijk zijn om de conditie ook in de zomer op pijl te houden. Met crossen, lopen en het rijden in de bergen heb ik immers geen klachten omdat de vaten, door de afwisselende houding, niet afgekneld raken. Hopelijk heb ik jullie hiermee wat op de hoogte gebracht hoe de situatie nu is. Nu is het terug cross, en gezien de voorbereiding rij ik eigenlijk helemaal zo slecht nog niet, zaterdag Middelkerke en zondag Vorden. |
| Reusel 26 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Traditiegetrouw wordt de 2e kerstdag geviert in Reusel, daar waar ze een schitterend bosrondje hebben uitgezet. Echt wel iets voor mij, en dat blijkt ook wel uit mijn erelijst daar.
Voor dit jaar zag ik het somberder in. Hoe in hemelsnaam moet ik Freek de Jong toch kloppen. Die kerel is in bloedvorm, en ik voel bij mezelf dat de grootte scherpte er een beetje af aan het gaan is. Op zich geen schande lijkt me na een nu al geweldig seizoen. Maar zo net voor de kampioenschappen had ik het toch graag liever iets anders gezien.
Toch maar met vertrouwen naar de start gegaan. De Wellensen en Groenendalen geven zich ook niet bij voorbaat al gewonnen bij grootmeester Nijs.
Dit bleek in mijn geval misschien niet geheel onterecht. Na de bliksemstart van Daan Bongers was het na een goede halve ronde aan mij om eens goed door te trekken. Zo probeerde ik de kopgroep van een man of 8 uit elkaar te ransellen. Een anderhalve ronde heb ik het tempo goed strak gehouden, en liever nog iets meer dan dat.
Toch had ik nog niet direct brokken kunnen maken, maar ik ben er wel van overtuigd dat ze mijn tempo in de beentjes hebben gevoeld.
Vervolgens ging ik iets te hard door een verradelijke bocht, en daar lag ik weer. Na alles weer op zijn plaats te hebben gezet ging ik moedeloos mijn weg vervolgen. Maar de jus en zin was er een heel stuk uit. Zo maak ik nooit kans!
Na een rondje of 2 herpakte ik mezelf weer wat, en kon de turbo er eindelijk weer op zetten. Ik haalde bijna alle renners weer bij, en kon ze vervolgens weer makkelijk ter plaatse laten. Op Freek na, maar ook die kwam weer in mijn verzier. Al met al een wedstrijd waar ik wel weer vertrouwen uit put. Wel jammer dat ik niet mijn erelijst van de kerstcross in Reusel uit heb kunnen breiden. |
| Antwerpen 21 December - Zeddam 23 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
vorige week in Boxtel was ik tijdens het inrijden al eens onbenullig ten val gekomen. Met mijn borst op een reklamebord. Op dat moment niet zo'n ramp, maar wat dagen later bleek ik hierdoor mijn ribben toch maar weer eens gekneusd te hebben. Pijnlijk!
Zeker in de koers te Antwerpen speelde me dit parten. In die wedstrijd lag ik vorig jaar in gewonnen positie wanneer iemand van het publiek onvoorzichtig overstak, ik er vol op. Weg overwinning, ribben zwaar gekneusd.
Nu wilde ik hierop eigenlijk revange nemen, maar mijn nieuwe blessure gooide roet in het eten. Op de bevroren ondergrond deed elke hobbel te zeer en ben ik halfweg koers afgestapt. Zondag wachte Zeddam, en daar wilde ik niet te veel punten voor het jaarklassement laten liggen. Niets geforceerd dus.
Zondag had het parcours echter ook al veel ijsplekken. De pijn was nog wel te verbijten, maar de schrik in mijn benen waren nu de grootste hindernis.
Met het inrijden voelde ik de bui al hangen, ik was echt bang.
Zo ging ik al te voorzichtig van start, en liet me door iedereen wegdrummen. Hierdoor kwam ik wat verder achter in het peloton uit. Gaande weg de wedstrijd durfde ik iets meer, en kon me daardoor nog wat terugvechten. Al was het die koers vooral een gevecht tegen mezelf.
Ik finishte als 6e, en daar kan ik gezien de omstandigheden wel vrede mee hebben. |
| Antwerpen 21 December - Zeddam 23 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Vrijdag begon ook voor onze categorie de drukke eindejaarsperiode met de Scheldecross in Antwerpen. Door de weersomstandigheden was het een spekgladde bevroren omloop geworden, de toch al lastige zandpassages waren nu nog lastiger te nemen omdat je geen flauw benul had welke kant je fiets op zou gaan. Een sterk veld met renners uit heel Belgie + enkele Noorderburen waren afgezakt naar de Linkeroever. Mijn start was redelijk en rond de twaalfde plaats was ik vertrokken. De grootste tegenstander voor mij was de vrieskou, vooral de rechte stroken langs de schelde met de wind op kop waren geen pretje. Op het laatst van de koers waren mijn handen en voeten totaal bevroren waardoor schakelen en remmen bijna ondoenlijk was. Hierdoor maakte ik de laatste ronde nog een schuiver op het strand waardoor ik nog een plaats verloor, nu werd het een twaalfde plaats.
Zaterdag in de middag waren we met ons ploegje al vertrokken naar Zeddam waar wij op zondag al om 10.00 uur werden verwacht om de start te nemen. In Doetinchem hadden we een mooi huisje op een landgoed van een plaatselijke boer. Het parkoers was terug dat van een paar jaar geleden met de trap van 104 treden, een moordenaar is dat! Door de vrieskou was het wederom spekglad zondagochtend, in de eerste twee ronden probeerde ik nog wel maar echt veel zat er niet achter. Dan heb ik me wat uit laten zakken en de wedstrijd op save uitgereden, de komende dagen volgen er nog belangrijkere opdrachten. Tweede kerstdag rij ik in Reusel, een wedstrijd in de buurt, een extra motivatie om er nog eens vol in te vliegen. |
| Meijel 16 December 2007, Veldrit, BRON: Dagblad De Limburger, door Ger Hermans |
| Na elf wedstrijden heeft de 17-jarige junior Brian Rutjens met acht stuks de meeste overwinningen geboekt. In zijn categorie heeft de renner uit Sint Odiliënberg weinig tegenstand. Gisteren in Meijel moest hij echter de ongenaakbare thuisrijder Dennis Stultiens voor laten gaan. Rutjens: ,,Ik had misschien wel langer mee kunnen gaan, maar koos voor eigen tempo.” Waar zijn collega’s hunkerden naar een droog parcours, wil de student aan de Gilde Opleidingen het liefst blubber zien. |
| Amersfoort 15 December - Boxtel 16 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het was me al een tijdje duidelijk, de vorm van Freek de jong is goed, erg goed. Dit weekend werd me dit dan ook nog eens goed benadrukt.
In de 2 wedstrijden van afgelopen weekend stond er geen maat op deze knaap uit Meteren. Ondanks dat hij wegens de stroomstoring in de kou en donker heeft moeten zitten was hij erg sterk. Misschien juist wel daarom. Gekscherend heb ik al gezegd dat hij veel op de rollen heeft moeten zitten om zo de electrischiteit nog aan te kunnen wakkeren. Het zou zo goed maar eens kunnen.
Hij wordt niet als trainingsbeest bestempeld. Dit zal dan zeker voor de zomer gelden. Tijdens de winter zal hij niet veel minder doen als ik. Zelf probeer ik in een week 2 keer te trainen, woensdags een uurtje of 2 a 3, en dan donderdags op en neer naar het werk, 2 x 3 kwartier op het gemak. Meer kan ik niet aan, in de weekenden hebben we vaak 2 koersen, en daar heb ik mijn herstel hard van nodig.
Afgelopen woensdag heb ik 4 uur gefietst, misschien dat ik daardoor dit weekend niet meer zo fris zat, ik miste felheid en kon mezelf niet geven zoals ik eigenlijk wil.
Tijdens de zomer zit ik dan wel meer op de fiets, zo hoop ik een goede basis te hebben, en snel weer te herstellen van dit mindere gevoel wat ik nu heb.
Het mindere gevoel komt vooral door de overmacht waarmee Freek wist te winnen op 2 rondjes welke mij toch goed zouden moeten liggen, Amersfoort en Boxtel, wedstrijden die ik al meermalen wist te winnen.
Freek maakte daar verschil op een enkele technische strook en wist de voorsprong te behouden op de stroken welke mij beter zouden moeten liggen. Zo had ik geen schijn van een kans.
Zaterdag in Amersfoort maakte ik dan nog een inschattingsfout. Ik was daar nog zeker van mijn zaak, en dacht dat het juist goed was om Freek eerst wat voorsprong te geven. Ik had gehoopt hulp te krijgen van andere achtervolgers en zo zelf fris de finale in te gaan. Van die frisheid was na een half uur koers echter niet veel meer over, en van een spoor van Freek nog veel minder. Met ruime voorsprong ging hij mij vooraf aan de meet. Robert van Erp werdt nog knap 3e.
Zondag in Boxtel kwam een val van mij hem goed te pas om het verschil te maken, maar ook daarna bleef hij zijn voorsprong opbouwen.
Zelfs mijn nieuwe fiets kon me dit weekend niet helpen. Die eigen ontworpen Fort is trouwens echt een mooi karretje. Ik vond dat zelf al, maar de vele positieve reacties bevestigde dat nog eens. Hij doet het ook prima, en rijdt als een speer. Toch is de zit net iets anders, en dat heeft me doen besluiten hem weer op te poetsen voor in mijn 'showroom' , mijn beproefde fietsen maken het seizoen voor me af.
Freek won dus weer, en ik haalde een sterke Leon Brouwer pas laat in om de overige podiumplaatsen tussen ons te verdelen. Ploegmaat Snoeren werd knap 4e en laat zo weer zien waartoe hij in staat is.
Zelf doe ik het deze week eens rustig aan. Ik denk dat ik de stroom ook hier er maar eens een weekje vanaf gooi. |
| Amersfoort 15 December - Boxtel 16 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Heel langzaam begin ik mijn kracht terug te winnen die ik in de zomer heb kwijtgespeeld, zaterdag resulteerde dit in een twaalfde plaats en zondag in een negende.
Zaterdag in Amersfoort een supersnel bosrondje, veel op de grote plaat. In de eerste twee rondes was ik wat te braaf, en was met mijn hoofd al bezig met zondag, waardoor ik meteen de goeie trein miste. Nu reed ik dus heel de koers achter de feiten aan waardoor ik net buiten de eerste tien finishte. Zondag wou ik goed rijden en dit is ook meer dan aardig gelukt. Een op 50 meter na hard bevroren ondergrond maakte het wel weer een racebaan, maar het begint te wennen. Als tiende vertrokken was ik na een ronde al zevende aan het wiel van De Kraker. Zeer kort achter de eerste, dit bleef zo tot goed half koers. Toen moest ik even passen waardoor de laatste ronde Van Vianen en Bongers nog langszij kwamen. Ik heb wel het gevoel dat het nu langzaam beter begint te lopen, vorige week in Meer en nu in Boxtel! Een paar dagen rust nu en dan begint de drukke kerst / nieuwjaar periode, vrijdag met een eerste afspraak op de Linkeroever in Antwerpen. Tot dan!! |
| Nieuwkuijk 8 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het gaat te ver om te zeggen dat ik gewonnen heb door geluk. Feit is wel dat Freek de Jong de koers al snel had verloren door pech.
Hij moest eigenlijk achteraan starten wegens te laat hebben ingeschreven. Ik vond dit niet fair, en kon betrokkenen overhalen om hem op de voorste rij te laten starten.
Toch was het vanwege een spaakbreuk in de startstrook dat hij na de eerste ronde pas als 20e kon doorkomen.
Erg jammer voor hem, het was weer een rondje op zijn maat, al viel het glibberen mee, en waren de rechte stroken toch ook niet simpel.
Zo had ik al vrij snel vrij spel, dit omdat de overige concurrenten niet veel technischer zijn als ik op de vele bochtige passages, en mijn conditie op dit moment te scherp is voor velen.
Freek was met een knappe opmars bezig, en wist zich naar een 3e plaats te knokken achter een sterk rijdende Robert van Erp. Maar het deed me wel deugd dat Freek geen tijd goedmaakte op mij, ondanks dat ik me in veel bochten niet trefzeker voelde.
Voor mij betekende het een overwinning in de eerste veldrit te Nieuwkuijk, daar waar ik al meerdermalen wist te winnen op de ATB. |
| Veldhoven 1 December - Moergestel 2 December 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het blijft goed gaan dit seizoen. Zo was er zaterdag koers in Veldhoven, een rondje welke mij wel ligt. Zeker nu, door de overvloedige regen van laatse tijd, en vooral afgelopen nacht, lag het rondje bij 'De buitenjan' er erg zwaar bij. Ik nam vanaf de start koppositie en legde een strak tempo op, dit was voor velen al te veel en zo bleef ik over met Freek de Jong. In de tweede ronde voerde ik het tempo nog wat meer op, en probeerde vooral op de rechte stukken flink vaart te maken. Met succes!
Freek lost, en ik kon mijn voorsprong nog elke ronde uitbouwen.
Een 5e overwinning op rij in Veldhoven! En de 15e van dit seizoen! Mooie statistieken vind ik dat.
Zondag mochten we optreden in Moergestel, ondanks dat ik daar vorig jaar wist te winnen, heb ik daar nooit echt mijn ding kunnen vinden. De rechte stroken zijn te kort, en de bochten te veel in aantal. Zeker nu het met de regen ook nog glad is geworden, wist ik op voorhand al niet hoe ik technisch wonder Freek de Jong daar voor zou moeten blijven.
En ondanks dat ik vaak een bocht niet goed kon doorkomen (ik mis toch echt een setje Rhino's) wist ik nog lang Freek voor te blijven, heel lang zelfs. Al had ik wel de indruk dat Freek me voorbij kon steken wanneer hij dat wilde. Ik kreeg hem nergens los, en zo glipte hij me voorbij een kleine kilometer voor de finish. Vanaf dat moment werd het weer smal en bochtig en had ik geen kans meer om hem te remonteren.
Achteraf misschien jammer dat ik hem nog zo laat voorbij moest laten gaan, als ik net die bocht beter aan had kunnen snijden was het misschien een sprint geworden, dan had ik mezelf veel kans gegeven. Toch ben ik tevreden met een 2e plaats, vooral omdat ik Freek nog zo lang kon vergezellen op een rondje welke toch meer de zijne is.
Het heeft er alle schijn van dat de nieuwe wedstrijd volgende week in Nieuwkuijk ongeveer er het zelfde uit zal zien. Ondanks dat ik daar op de ATB ooit de halve wereldtop heb kunnen verslaan in de hoogste categorie, heb ik er nu wel wat schrik voor. Op de crossfiets zal het glibberen meer invloed hebben. ik baal dat Dugast de Rhino's voorlopig niet kan leveren. |
| Hilversum 24 November 2007, Veldrit, Geschreven door Rene Snoeren |
Vandaag de veldrit van Hilversum gereden met 8renners van het TeamRaats. |
| Woerden 17 November - Lieshout 18 November 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Zaterdag was het weer de eer aan Woerden om een nationale cross te organiseren. Ik ben daar nooit happig op. Zelden mijn ding kunnen vinden daar. Met weinig ambitie stond ik dan ook aan het vertrek.
Freek de Jong is wel specialist in het glibberwerk wat daar te vinden was. Al in de eerste ronde trok hij in de aanval en we zagen hem als verwacht niet meer terug. Zlef reed toch nog een degelijke wedstrijd en wist me zelfs naar de 2e plaats te rijden. Hier was het wel scherp blijven tot het einde, want nummer 3 en 4 gaven niet af en bleven mij flink opjagen. Toch kwamen ze te kort en mocht ik weer eens op de 2e plaats van het podium staan.
Zondag wel een wedstrijd waar ik lang naar uit heb zitten kijken. Lieshout. Daar waar ik al van kleins af aan te vinden ben om te trainen op een crossfiets.
Mijn teleurstelling was dan ook groot wanneer ik zag dat ze mijn favourite ronde hadden gewijzigd. De scherprechter in deze wedstrijd 'de Duvelsberg' was volgens de organisatie niet zwaar genoeg en dus hebben ze op die plaats te veel hindernissen aan het parcours toegevoegd. Het leek nu wel een speeltuin in plaats van een cross waar ooit hele grote meneeren in onze sport hebben gewonnen. Een schande in mijn ogen om dit rondje te wijzigen, heligschennis!
Mijn wedstrijd was verder wel in orde. Ik kon verschillen maken op de ook aanwezige langere stukken, enkel op Freek de Jong pakte in niet genoeg. Sterker nog, die kerel is zo behendig op zijn fiets dat hij telkens bij die te veel bochtjes gedeelte weer tientallen meters voorsprong pakte, zodat ik vaak moest achtervolgen.
Zelfs in de laatste ronde was dit het geval. Het verschil kon ik gelukkig weer redelijk snel wegtrekken en zo zat ik ruim voor aanvang van de sprint weer in zijn wiel.
Met nog 200m te gaan plaatste ik mijn aanval, en tegen deze sprint was Freek niet opgewassen.
Een hele mooie overwinning na een spannende wedstrijd. |
| Lichtaart 10 November - Bladel 11 November 2007, Veldrit, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Afgelopen week een dag of 3 out geweest door een buikgriep. Tjonge, wat kan je daar ziek van zijn. Het resterende in de maag komt er van alle kanten uit, en aanvullen lijkt nutteloos. Anderhalve dag mijn bed niet uit geweest, en trainen was er de hele week niet bij. Overkomt waarschijnlijk een ieder wel eens.
Maar waarom net de week voor mijn favourite cross te Lichtaart?
Dju wat jammer, ik had hier graag een 4e keer op rij gewonnen.
Nu zou het lastig worden, mijn krachten hadden toch zeker wel ingeboet afgelopen dagen.
Dit bleek ook wel in de eerste ronde. Ik kon aanklampen in een kopgroep met enkel schoon volk daarin, niet meer als dat. Renners als Belgisch kampioen Diels, Nederlands Kampioen De Jong, Wereld Kampioen Janssen, en klasbakken als Houssen, Schrooyer en Vervecken maakte het me lastig.
Toch kwam ik er de 2e of 3e ronde al goed doorheen, ik zette me op kop, en trok het tempo nog eens de hoogte in. Tot mijn verbazing kon niemand volgen, en zette het gas nog wat verder open. In een korte tijd had ik zo al een flinke voorsprong. Ik was hiermee al uit het zicht van de anderen.
Normaal zou ik deze voorsprong niet meer afstaan lijkt me. Nu echter voelde in na een ronde alleen te hebben gereden de krachten uit mijn benen vloeien.
Binnen een korte tijd was mijn voorsprong tenniet gedaan, en met een loopstuk, waarbij de anderen weer in mijn spoor zaten moest ik zelfs me aan de kant zetten. De inspanning was me teveel geworden.
Meteen waren daar broeders van de EHBO om te informeren of ik onwel aan het worden was. Ik schudde 'nee' en ging weer op mijn fiets zitten.
De groep was weg en uit bereik, maar ik heb mijn wedstrijd uit gedaan en finishte 8e. Mijn eerste uitslag buiten de eerste 2 van dit seizoen, En dat in Lichtaart.........
De dag erna stond Bladel op het programma, een rondje met veel draaien en keren, en nu met de nodige modder. Best aardig om te doen, maar ik weet me niet super nu. Mijn start was goed, en dook als eerste het bos in. Al snel had ik samen met Nederlands Kampioen Freek de Jong een voorsprong op de rest, en daar was meteen ook mijn verwachte slipper in deze glibber modder. Ik viel, en Freek over mij heen. Samen dan weer overeind, en onze voorsprong was weer weg.
We bleken samen de sterkste van het pak, want een kleine halve ronde later was er niemand meer te zien buiten ons 2.
Ik probeerde het Freek lastig te maken op de rechte stukken, hier trok ik vol door. Maar ook al moest Freek dan wat ruimte prijs geven, dit maakte hij lachend weer goed in de talrijke bochten. 100m voorsprong is op dit rondje is niets op een technischwonder als Freek.
Ik wist me eigenlijk als geklopt, als hij 1 keer aanzet in die bochtenzone zie ik hem niet meer terug. Ik besloot er een training van te maken, en verrichte zoveel mogelijk werk op kop.
Dan sloeg het noodlot toe voor Freek, en zat het onbedoeld eens mee voor mij. Freek zijn tube gleed van zijn velg en stond zo te voet.
Een overwinning voor mij als resultaat.
Het had zo van mij eigenlijk niet gehoeven. Maar ja, het zit mij ook wel eens tegen. Dus nam ik de kussen van de mooie rondemiss Sandra graag aan! |
| Puurs 3 November - Dordrecht 4 November 2007, Veldrit , BRON: Weblog van Edwin Raats |
Afgelopen zondag was het de beurt aan Dordrecht om hun koers te houden. Nog nooit heb ik daar echt mijn ei kwijt gekunnen, niet echt mijn ding. Te veel draaien en keren, en dat vooral nog bergske af op het gras. Dat ik daar al eens 2 jaar geleden met de ambulance ben afgevoerd is ook niet bevordelijk voor het vertrouwen.
Ik was dan ook blij met een 2e plaats achter Nederlands Kampioen Freek de Jong, die zich zichtbaar als een vis in het water voelt op dat rondje.
Mijn goede conditie en aanwezige macht in de pootjes zorgde er nog voor dat ik ondanks verschillende schuivers toch nog 2e wist te worden.
Minder blij was ik met de 2e plaats een dag eerder in het Belgische Puurs, een koers van het DMV klassement.
Hier wist ik de 2 voorgaande jaren wel al te winnen, op een rondje welke mij wel goed past. Niet te veel techniek, maar een rondje voor op de macht.
Echter was ik niet vooruit te branden nu. De benen wilde niet, en ik was blij dat ik bij de kopgroep van 5 renners kon blijven. Als ik al eens probeerde om weg te rijden had ik daar na 100meter al spijt van, mijn benen ontplofte dan zowat.
Dit gevoel was blijkbaar vooral aan de ondergrond van het rondje te wijten, want ook de andere renners hadden het zelde gevoel zo bleek na de wedstrijd.
Omdat nu niemand serieus door durfde te trekken zou het gaan uitlopen op een sprint van 5. Aanvankelijk hoopte ik hier op, maar met nog 2 rondes te gaan was ik zo stuk dat ik twijfelde of ik wel kon sprinten...
De laatste ronde taste ik de rest nog eens af, en aan hun gezichten te zien hadden ze niet veel meer over als ikzelf. En zoals het een sprinter betaamt voelde ik in aanloop van deze beslissende sprint geen pijn meer, maar pure adrealinne.
Ik had al begrepen dat in de moeilijke aankomstlijn de wint op kop zat, en dat ik zeker niet te vroeg moest beginnen met voluit te gaan. Als 3e het veld uitkomen zou ideaal zijn. Omdat ik als 2e zat besloot ik er me nog 1 renner te laten inhalen. Benny van Stayen kwam links voorbij en daarna wilde ik de deur dicht doen. Echter was tegelijke tijd Koen Diels me juist rechts gepasseerd. DJU!!!!! Een fout gemaakt!
In een klap was ik het overzicht en controle kwijt. Ik moest nu pas als 4e beginnen aan die sprint, en daar zou de aankomststraat niet lang genoeg voor zijn.
Zo bleek het ook, ik kwam net een halve fiets tekort om te winnen. De man die als 3e het veld uitkwam ging met de bloemen aan de haal....
Koen verkondigde dan nog dat hij een sprintzege wel had verwacht, omdat hij ook op de weg vaker wint in de sprint. Toch durf ik zeker de strijd met hem aan, want ook ik heb er vaker bloemen mee verovert. Maar tja, het zit niet altijd mee..
Misschien mogen we nog eens tegen elkaar. |
| Puurs 3 November 2007, Veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Na van woensdag op donderdag een nachtje en dagje in Oudenaarde te hebben vertoeft was er zaterdag voor ons koers in Puurs, een wedstrijd van DMV vlak onder Antwerpen. Niet mijn rondje, allemaal lange rechtte stukken die vandaag ook nog allemaal goed bolde ook. Enkele ploegmaats dachten daar anders over voor de start, misschien had ik dan eens goed benen? Zonder druk start ik op het "gemakje" en draai pas rond de twintigste positie het veld in. Aan het einde van de eerste veldstrook ben ik al tiende en even later tracht ik alleen naar de nummers zes en zeven, De Busser en Gevers te rijden. Tot half koers bleef ik deze en de vijf koplopers steeds in het vizier houden. Half koers moet ik dan toch capituleren, want de laatste meters krijg ik nooit dicht en de achtervolgers blijven ook op gelijke hoogte hangen. Normaal gezien zou ik nu de koers uit hebben gedaan en waarschijnlijk ergens rond de vijftien zijn geëindigd. Ik kan, relatief, gezien echter zo makkelijk volgen dat ik twee ronden voor het einde al weet waar ik de laatste ronde alles op alles ga zetten. Zo gedacht zo gedaan, in de lastigste grasstrook lang een watertje zet ik alles op alles en rij de rest, tot mijn eigen verbazing, uit de wielen. Achtste plaats, kort achter zes en zeven, ik was zeer content hiermee! Terug eindelijk eens op een plaats waar ik enkele jaren terug wekelijks vertoefde, hopelijk mag ik dit soort dagen nog meer mee maken komende wedstrijden. Zondag op een rondje wat me normaal gezien wel moet liggen had ik na een ronde al door dat de felheid ontbrak om een goede uitslag te rijden. Ik was vermoeid en kon niet afzien, heb tot twee ronden voor tijd maar wat rond gereden om de laatste twee ronden dan nog maar iets te versnellen om zo zestiende te eindigen. Hopelijk kan ik de komende weken nog verbeteren want ik zit nog steeds met een verkoudheid die maar niet wil beteren, als ik er volgende week eens vanaf ben moet ik toch ook weer een paar procentjes beter zijn? |
| Liessel 28 Oktober 2007, Veldrit , BRON: Weblog van Edwin Raats |
Als er een grotere koers op de kalender ontbreekt kunnen we dankbaar gebruik maken van de koersen die de NWB organiseren. Vandaag was het lekker dicht bij huis, in Liessel. In een bos waar ik regelmatig te vinden ben. Er was een mooi rondje uitgezet met veel loszand.
Ook nu kwam ik goed door dit zand heen, en zat ik snel alleen op kop.
In een goed tempo heb ik mijn wedstrijd uit gedaan, zonder al te veel spannende momenten mee te hebben gemaakt.
Mijn 10e overwinning van dit seizoen! |
| Liessel 28 Oktober 2007, Veldrit , Geschreven door Frank Giesbers |
Vandaag (28-10-2007) heb ik in mijn geboortedorp de NWB wedstrijd gereden. Gisteren had ik nog het DK gereden in Tilburg, en met een slechte start (schrik om te vallen, denk ik) ben ik toen nog 20e geworden. Toen ik thuis kwam ben ik op de bank in slaap gevallen, en werd ik ’s avonds weer wakker. Toen niet meteen naar bed gestrompeld en dus later niet meer kunnen slapen. Misschien hebben jullie dat ook wel eens meegemaakt, maar voor mij betekende dit dat ik vanmorgen niet echt uitgerust naar Liessel fietste om daar aan de wedstrijd deel te nemen. |
| Tilburg 27 Oktober 2007, Districts kampioenschap Zuid-Nederland, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het Kampioenschap van Zuid Nederland werd dit jaar verreden op het clubparcours van Pijnenburg te Tilburg.
Gezien de mogelijkheden daar hadden ze een heel chique rondje uitgezet, welke zeker door begon te wegen op het einde. Maar zolang had ik niet gewacht om deze titel veilig te stellen.
Vorig jaar had ik vooral door een blessure die titel af moeten geven, nu wilde ik hem terug. Gezien mijn vorm van het moment had ik daar veel vertrouwen in.
Juist dat zijn dan de gevaarlijke wedstrijden.
Gelukkig verloor ik mijn consentratie niet, en kon ik op een loszandstrook wegrijden van mijn voornaamste belager. Daarna was het genoeg om een goed tempo aan te houden. |
| Woerden 23 Oktober 2007, Nacht van Woerden, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Een van de mooiste en sfeervolste crossen van het jaar. Niet zozeer om het parcours, maar wel om de entourage.
Onze catergorie start nog net in het licht, maar al snel treed de duister toe. En omdat er na ons de profs van start gaan, staan er al honderden mensen aan de kant van het parcours.
Mijn start was nu niet bijster goed. Ik liet me wat wegdrummen, en maakt dan zelf nog wat foutjes in het gedrang. Zo waren de 2 koplopers, De Jong, en Van Erp al snel van me weggereden.
In mijn eigen ritme ben ik later weer naar hen terug gereden, en heb er dan gelijk de zweer overgehaald. Het hoge tempo was voor Van Erp waarschijnlijk net iets te veel, en moets ons laten gaan. Maar ook Nederlandskampioen Freek de Jong loste een kleine ronde later.
Ondankt dat ik daarna nog 2 keer ben gevallen, zonder erg, werd ik niet meer echt bedreigd in de laatste rondes.
Een hele mooie zege op dit schitterend evenement. Ik ben er trots op. |
| Asten 21 Oktober 2007, Veldrit , BRON: Weblog van Edwin Raats |
Afgelopen zondag de poldercross in Asten gereden. De keuze om daar te rijden is gemaakt omdat mijn maatjes niet mee wilden naar een grotere koers in Belgie, en om alleen te gaan ontbrak me de zin.
Asten is lekker dichtbij, en uiteraard ken ik er veel mensen, de sfeer is er goed, en een toffe organisatie.
Serieuze concurrentie ontbrak en voor mij. De koers werd nog even uitdagend omdat ik te laat aan de start was vanweg een plaspauze.
Maar de achterstand was snel goedgemaakt.
Een maal bij koplopers aangekomen heb ik niet geforceerd, maar lekker getraind. De laatste halve ronde dan weggereden en vrij makkelijk gewonnen.
Knappe prestatie ook van Tim Opdam, onze junior die beslag wist te leggen op de 2e plaats, voor een goede Elite renner! |
| Zwijndrecht 20 Oktober 2007, Veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Traditie getrouw geen rondje voor mij in het Antwerpse Zwijndrecht. Ze weten daar op de Linkeroever een rondje uit te tekenen met te veel gefriemel, draaien en keren. De finishstraat en de eerste weilandstroken zijn prima, maar dan moeten we door een appelgaard heen krieoelen, pfff wat een bochtencircus, ik kom daar voor het gevoel vierkantig doorheen. Ik vind het niks. In de volgende weilanden liggen dan wat bultjes die ook een bochtige aanloop hebben gekregen. Ook daar zie ik geen voordelen voor mij. Met het inrijden had ik het dan ook al snel begrepen.....dit zou iets voor Freek de Jong zijn. En jawel hoor, daar komt hij net aangefietst. De winnaar is al bekend in mijn ogen. Zoals hij als een slangemens zich door bochten weet te manoeuvreren, een lust voor het oog om te aanschouwen, behalve als je als renners achter hem rijdt. Niet te volgen. Ik legde me al snel neer bij mijn zekere nederlaag. De goesting was weg, en ik besloot me niet gek te gaan maken of mijn nek te gaan breken op iets waar ik toch niet top in ben. Zo kon ik vanaf de start het niet opbrengen om met de hele snelle kopgroep mee te springen. Na 1 ronde kwam ik dan ook pas als 9e door, in het 3e groepje. De koplopers zaten al een finishstraat voor. Ach...laat ze maar doen vandaag! Na 3 rondjes door te zijn 'geknoeid' zag ik dat dezelfde koplopers niet meer voorsprong hadden bijeengefietst als na de eerste ronde. Ik nam nu wat bochten anders in de boomgaard, en begon er beter doorheen te geraken. Ik stak ook een tandje bij, en had de achtervolging ingezet. Met nog 2 rondjes te gaan sloot ik aan in de kopgroep. Samen met Koen Diels die ondanks een gebroken vinger aan de start stond (!!!). Zijn ketting sloeg nu vaak over, en zag zijn winstkansen hierdoor in rook opgaan. Hij stuurde me naar voren, en dus ben ik maar op kop gaan zitten. Ik hield nu het strakke tempo aan wat ik nodig had om in eerste instantie terug te komen, en zo begonnen er gaten te vallen in de kopgroep. De laatste ronde ging ik in met Freek de Jong. Ik aarzelde niet en trok zelf door zonder te vragen om over te nemen. Ik zou met een 2e plaats al tevreden zijn. Maar niet zonder toch nog iets te proberen in deze laatste ronde. Ik hield het tempo hoog om de rest niet terug te laten komen en om Freek geen herstel te gunnen. Wanneer ik dan als eerste de appelgaard weer uit kwam ging ik in een zege geloven. Ik versnelde nog eens, en nam 25 meter voorsprong. Genoeg om niet meer af te geven. |
| Ardooie 18 Oktober 2007, Veldrit , BRON: Weblog van Edwin Raats |
Nu een dikke dag na de kermiscross in Ardooie heb ik eindelijk mijn spulletjes weer wat schoon gekregen. Amai, wat een derrie was dat daar zeg.
Eigenlijk had het dan ook wel iets, een echte cross, een waar je nog eens lekker door de modder mocht banjeren. Schitterend.
Voor de start waande ik mezelf als serieuze kanshebber. Mijn vorm is goed, techniek door de modder meer als voldoende, en de macht is op pijl aan het geraken.
Op zo'n zwaar rondje als nu in Ardooie mag zelfs een slechte start nog geen probleem zijn.
Normaal is dat anders hier, dan zou je op een racefiets nog goed kunnen scoren op dit 'vlieg' rondje. Dan mag die zware versnelling gebruikt worden die ik nu nog niet eens heb aangekeken. De stroken door de weilanden waren veranderd in hemelse banen voor modderaanbiddende varkens. Dju wat zwaar om doorheen te fietsen.
Mijn start was goed, als 3e het veld op, in spoor van meesterstarter Nol himself!
Ik besloot in deze komende zware drie kwartier niet gelijk voor de aanval te kiezen, dit onder mum van het wordt nog zwaar genoeg. Ene Ivan Smet nam het initiatief, voor Sven Raeymakers en ik in het wiel. Daarna volgde al snel een gat naar nummer 4 in de race.
Het was de bedoeling om de twee renners voor me zichzelf wat uit te laten kuren voordat ik zelf de boel aan stukken wilde gaan vlammen.
JA....dat zal zijn..!
Die Smet...daar was geen stoppen aan. Sven was na een ronde al gelost, en ik kon nog aanklampen. Niet meer dan dat. Zelfs op de lange finishstraat waren er maar weinig haren op mijn kalend hoofd die dachten aan overnemen. Ik zat te sterven in het wiel.
Na ook nog eens te zijn gevallen heb ik echt alles uit te kast moeten halen om bij mijn tegenstander te kunnen blijven.
Wanneer hij bij de materiaalpost ook nog eens gebruik kon maken van een verse schone fiets knapte het in mijn bolleke. Ivan nam 3 meter, 10 meter, en zelfs 25 meter. Toch wilde ik nog niet capituleren. Maar bij een trapje te zijn aangekomen moest de fiets op de nek, mijn concurrent wist dat vlotjes te doen, maar mijn velo woog door de aanklevende modder nu toch wel ineens 3 keer zwaarder als normaal. Na deze speeltuinhindernis keek ik nog eens hoever Ivan nu voor me zat, en als een ware TitaTovernaar had hij de 25 meter voorsprong omgetoverd in 150 meter.
Eigenlijk was ik op dat moment wel blij. Kon ik tenminste eventjes rustiger doen, en de pijn in mijn benen laten wegebben. De vogel was toch gaan vliegen.
Ja.....dus ook niet he!
Nummer 3 in koers wist ook niet van opgeven, en moest ik weer aan de bak om de 2e plaats veilig te stellen.
Na nog eens 4 rondjes goed af te hebben gezien kon ik dan toch met gedegen voorsprong op nummer 3 de finish passeren. Dit ruim achter de verdiende winnaar.
Blij was ik allerminst. Ik had niet gedacht dat ik zo afgedroogd zou worden op dat parcours. Maar de benen wilde echt niet vandaag.
Nu dus weer alles schoon is, staat het materiaal weer klaar om morgen vies te kunnen maken.
Een manche van De Moedige Veldrijder in het Antwerpse Zwijndrecht.
|
| Almelo 14 Oktober 2007, Veldrit , BRON: Weblog van Edwin Raats |
In tegenstelling van gisteren is Almelo niet mijn rondje. Andere jaren ging het nog, maar was het wel wat draaien en keren meer.
Ik zag in dit rondje meer kansen voor NederlandsKampioen Freek de Jong. Zijn vorm is op peil, en zijn bochten techniek onnavolgbaar. In mijn ogen was het koersen voor de 2e plaats.
Maar ik wilde mijn kansen toch verdedigen voor wat ik waard ben. Ik nam net als gisteren weer kopstart en trok vol door, Leon Brouwer zat in het wiel, en daarna viel al een klein gaatje. Wanneer er ook nog eens werd gevallen bij de achtervolgers hadden we met 2en al een voorsprong van een meter of 25 op Freek. Ik wilde deze voorsprong verdedigen en trok het gashendel vol open. De bochten vielen me mee, en ik kon goed blijven aanzetten. Brouwer was ondertussen gelost, en tot mijn verbazing kwam Freek niet dichterbij, sterker nog, ik liep wat uit. Dit gaf me moraal om nog langer dit tempo aan te houden, en na half koers zag ik mijn achtervolger breken. Zijn rood geworden hoofd kwam tussen zijn schouders te hangen en dat was voor mij het teken om het rustiger te mogen gaan doen. De voorsprong was opgelopen tot rond de halve minuut. Meer als genoeg naar het bleek om de koers gecontroleerd uit te doen.
Na de wedstrijd kon ik dan veel uitleggen waarom ik me zo druk maakte over deze ronde die me niet ligt. |
| Almelo 14 Oktober 2007, Veldrit , Geschreven door Marco de Rooij |
| Een mooi en technisch rondje met veel heuveltjes en draaien en keren. Ideaal parcours voor ondergetekende. Ik had niet vooringeschreven en de limiet was 60 man, maar na wat bekvechten met de organisatie en de jury mocht ik toch nog meedoen als nummer 66. Het was starten op de laatste rij, verre van ideaal bij een parcours waar moeilijk in te halen was. De eerste twee ronden renners aan het inhalen geweest. Er waren verschillende renners die onderuit gingen op de verradelijke bochten die er in het parcours zaten. Op een gegeven moment kwam ik in de buurt van mijn ploegmaat frank giesbers. Jammer genoeg merkte hij mij ook op, dus die draaide de gaskraan flink open. Ik liet me niet kennen en ging volle bak achter hem aan. Keer op keer liep ik op hem in, waarna hij het gat weer groter maakte. Alsof je aan een elastiek zat te bungelen. Na weer een paar rondes kwam ploegmaat nol in ons gezichtsveld. Die had ons waarschijnlijk ook in de smiezen, want we liepen niet meer in. Met een 50 meter tussenafstand kwamen we achter elkaar over de finish. Eerst nol, toen frank en daarna ik. |
| Serskamp 13 Oktober 2007, Veldrit Vlaamse crosscup, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Zaterdag een cross van de Vlaamse Cyclocross Cup gereden. op een mooi zwaarlopend rondje. Niet veel platte stukken te bekennen, veel vals plat omhoog en omlaag.
Een rondje voor Raats werd er al vanuit alle hoeken geroepen.
Pffff, kan wel zijn dat ze dat zeggen, maar mijn benen moeten het dan nog maar gaan doen.
Tijdens de warming-up reden we Belgisch Kampioen Koen Diels nog tegen het lijf. In zijn gewone kloffie(...). "Allez.....niet in koerskleding?".
Nee, voorlopig niet meer. Vinger gebroken, en veel pijn. 5 weken rust toegescheven gekregen.
Amai.
Uiteraard ging ik nu ook meteen meer in mijn kansen geloven. Mijn grote rivaal zonder rugnummer...
Maar zo wil ik dit helemaal niet. Liever strijd ik met hem in een mooie koers. Koen is een gewaardeerd collega renner die nog een grote toekomst voor zich heeft in het wielrennen. Zonder zijn pech van vorige week zou ik nog veel 'last' van hem hebben gehad de komende wedstrijden. Hij is nog jong, en goed in vorm.
Als hij zijn groeimarge nog wat voort weet te zetten gaan we die nog op tv te zien krijgen bij de grote mannen.
De koers gaat toch door. Ik nam meteen kopstart, maar durfde niet goed door te trekken. 'Vaste rots in de branding' Van Stayen nam vlug over en zette de zaak flink onder druk. Pas na een ronde kon ik overnemen en begon al voorzichtig te bedenken waar ik hem in de finale los moest gaan gooien. Ik had schrik voor hem, en was bang er helemaal niet vanaf te kunnen geraken.
Ik begon dan maar om het tempo vast wat omhoog te schroeven om er een harde koers van te maken.
Tot mijn verbazing was die ene tempoversnelling al genoeg om weg te rijden van mijn laatste tegenstander. Zo heb ik bijna de hele wedstrijd alleen gereden, en alles goed kunnen doseren.
Een mooie zege, 4 op een rij! |
| Serskamp 13 Oktober 2007, Veldrit Vlaamse crosscup, Geschreven door Rene Snoeren |
Vandaag afgereisd naar serskamp belgie om met gijs & Edwin een cross te rijden , |
| Kessel 8 Oktober 2007, Veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Het was niet mijn rondje daar om het fort van Kessel. Infeite zat er maar 1 bocht in het hele parcours. Maar dan wel een die begon net na de start en eindigde net voor de finish. Een bocht met vele kronkels daarin. pfffff..... Niets dan draaien en keren, nergens een moment van rust, maar ook niet van het gas goed open te kunnen draaien. Inhalen was erg lastig, dus een goede start een must.
Niet op mijn lijf geschreven dus.
Toch zette ik een degelijke start neer. Ik zat meteen in de kopgroep, en wist in een ronde tijd van de laatste hierin op te schuiven naar de koppositie. Daar gekomen zette ik direct de aanval in.
Ik dacht gelijk een gat geslagen te hebben op de rest, maar Koen Diels had ik hiermee over het hoofd gezien. Hij nam meteen over, en voerde het tempo nog eens op.
Toch kon ik nog relatief makkelijk volgen, de rest niet. Waarschijnlijk waren we weg voor de rest van de koers en zou het tussen ons gaan.
De ongelukkige Diels zag echter een van de 100.000 bomen over het hoofd en knalde er vol tegenaan. Ik moest hierdoor ook vol in de ankers en kon daardoor niet voorkomen dat Nico Schrooyer terug bij mij kwam. Het was nu dus eigenlijk weer hetzelfde spel, maar met een andere tegenspeler. Diels zat nu op achterstand, maar reed met veel karakter de wedstrijd toch uit met een hevig bloedende, gebroken vinger.
Schrooyer zette ik dan vol onder druk door het tempo zo hoog mogenlijk te houden.
Hij hield het erg lang uit, maar moest op een gegeven moment toch de rol lossen. Door zijn vermoeidheid was zijn reflex aangetast en begon het lastig te krijgen in het gekronkel.
De laatste ronde was er nog een waarin ik zelf geen fouten mocht maken om zo mijn 3e cross overwinning op rij binnen te halen. |
| Kessel 8 Oktober 2007, Veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
| Slechts een koers dit weekend, voor DMV te Kessel - Fort. Mooi technisch rondje iets wat me licht, ookal gezien meerdere top 10 klasseringen. Vandaag was het voor mij eens de taak om overeind te blijven want de vorige weken was ik ineens een brokkenpiloot geworden, iets waar ik toch zeker niet om bekend sta. Het nadeel van die slechte uitslagen is dat ik afgezakt ben naar de derde startrij. Om dan naar voren te komen op een rondje waar je slecht op 100 meter, van 2500, in kan halen is geen makkelijke klus. Ik start dan ook rond de twintig, schuif nog op naar vijftien em verlies dan de laaste ronde nog een plaats waardoor ik net mijn prijs misloop. Nie goed nie slecht zullen we maar zeggen. Vanaf komend weekend wordt het programma drukker, volgende weekend Serskamp en Almelo, en de donderdag Ardooie. |
| Kessel 8 Oktober 2007, Veldrit DMV competitie, Geschreven door Marco de Rooij |
Het was een koers vlak naast het fort van kessel. Erg veel bochten en vrijwel geen mogelijkheid tot inhalen. De ondergrond was glibberig met vlak na de start een zwaar modderstuk. Continue draaien en keren in de bossen. Het laatste stuk was twee keer heuvel op en af met de fiets , een trap omhoog en weer omlaag. Bij alledrie de afdalingen kwam je akelig dicht bij de slotgracht Voor het publiek een perfecte plek om spectaculaire acties te zien. Tijdens de start zat ik redelijk goed. De modderstroken gingen uit de kunst. Maar door te fel de technische stukken te nemen, gleed ik regelmatig weg. Continue zat ik op het randje de bochten in te sturen. Dit moest natuurlijk verkeerd aflopen. Na een paar rondes kwam de eerste schuiver. Een halve ronde verder ging het helemaal mis. Ik raakte de controle over mun fiets totaal kwijt, waardoor het een kennismaking met een boom werd. Een beetje verdwaasd stapte ik weer op de fiets. Na een ronde ging het tempo er weer in, maar weer maakte ik dezelfde fout om te hard door de bocht te willen gaan. Een derde schuiver was het gevolg. De rest van de wedstijd heb ik maar als training uitgereden. Misschien bij de volgende wedstrijd in almelo meer succes. |
| Harderwijk 29 september 2007, Grote prijs shimano, BRON: Weblog van Edwin Raats |
De openingskoers van het Nederlandse cyclocross seizoen werd ook nu weer betwist in Harderwijk.
Ook al heb ik al eerder kunnen zien hoe de vorm ervoor staat in Belgie, het is maar weer te bezien wat deze vorm waard is bij mijn nederlandse concurrenten. Het was dan ook best spannend met de start.
Niet voor niets zo bleek het, want ondanks een goede start kon ik de renners vooraan niet bijhouden, zo hard werd er gereden. De een na de ander kwam me voorbij, en van aanpikken was er niet echt sprake. Het ging gewoon te snel.
Echter is me dit wel vaker overkomen, en ik wist rustig te blijven. Zo kwam ik na een rondje of 2 goed in mijn ritme en wist het tempo op te voeren. Het leek of er dan weer andere renners waren die hun snelle start moesten bekopen, zo kon ik vrij eenvoudig weer naar voren rijden.
Dat wil zeggen tot een 3e stek. Daarna had ik nog 2 renners op te rapen: Nederlands kampioen Freek de Jong, en klepper Robert van Erp.
Geen eenvoudige klus!
Op de langere macht stroken kon ik telkens wat meters goed maken, en ook op de asvaltstrook nam ik vast de tijdrithouding aan die ik een dag later nog moest gaan gebruiken. Zo kon ik na een paar rondjes in de achtervolging te hebben gezeten aanpikken bij de kopgroep.
Hier begonnen deze 2 companen naar mij te kijken, en ik nam dan ook het heft in handen. Ik had al bepaald waar ik mijn demarrage wilde plaatsen, nu zaak om daar als eerste aan te beginnen. Daarvoor moest ik eerst nog wat tempo drukken om zelf wat te herstellen van eerdere inspanningen. Op een technisch gedeelte waar ik wat moeite had wilde Freek nog wel proberen weg te rijden, maar ik liet hem geen ruimte om mij voorbij te gaan. Ondanks dat ik al veel werk had gedaan, en geen rare fratsen uit haalde, werd me dit door hem niet in dank afgenomen door de nederlands kampioen.
Nu kwam de zwaar lopende strook opdagen, en haalde een ferme tempoversnelling uit mijn benen. Na deze strook dacht ik wel los te zijn van die 2.
Niets minder was waar. Gelijk na het zwaarlopende was het een boze Freek die uithaalde met een demarrage over de mijne heen. Robert moets afhaken, en ik alle zeilen bijzetten om om bij te blijven. 200m later nam ik weer over, en haalde nog eens uit. Ditmaal was het wel raak. Ik was nu op de solotoer, en Robert achterhaalde Freek en zaten samen in de achtervolging.
De resterende 2 rondjes kon ik goed afwerken, en zo haalde ik weer een mooie zwaarbevochten overwinning. |
| Koningshooikt 23 september 2007, veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Eindelijk! De eerste overwinning is binnen. En dat op een zwaar, technisch rondje op en rond een oud fort in Koningshooikt, Duffel.
Mijn start was al iets attenter en daardoor zat ik al meteen in de kopgroep. Eerst was het Houssen die daar zijn ding vond en verschillende meters op de rest wist te pakken. Diels haalt hem terug en probeerd er zelf van tussen te muizen. Helaas komt hij ten val, en wordt zo weer opgeslokt door het groepje waarin ikzelf steeds meer naar voren weet te rijden. Diels demareerd nog eens en valt weer. Ik stond net op het punt om met deze belgisch kampioen mee te springen, maar ga nu zelf. Op een zwaardere strook trek ik vol door en sla een gat met de rest.
De achtervolgers blijven dan wel flink gas geven, toch loop ik elke ronde wel wat uit. Ook wanneer superman van het moment Diels zelf in opkomst is hoef ik niet te vreezen. De 20 seconden voorsprong die ik met nog 4 rondjes te gaan bij elkaar heb gefietst sta ik niet meer af.
Zo ga ik blij de finish over, trots op mijn eerste zege van dit seizoen. |
| Waarloos 22 september 2007, veldrit VDN competitie, Geschreven door Marco de Rooij |
Cees, edwin, gijs en ondergetekende waren van de partij in Waarloos. Vrijwel het gehele parcours in Waarloos was uitgezet in een weiland. Draai en keer stukken, twee sloten waar je doorheen moest [zonder water]. Verschillende lange rechte stukken, waarvan er een echt voor geen meter liep. Slalommen tussen de koeienvlaaien door. Een stukje verharde weg waar je terug ging naar de finish. Er werd gestart op de verharde weg. Ik had geen startpunten, dus dat werd achteraan starten. Bij de eerste draai en keer stukken kon ik een man of 10 inhalen, waarna de eerste sloot kwam. Verschillende renners reden erdoor, maar ik vond het risico wat te groot, dus dat werd slootje springen. Na een ronde kwamen degenen die ik ingehaald had bij de start geleidelijk weer terug. Over de weg kon ik weer een verschil maken, maar in dat weiland kwam ik niet goed in mijn ritme. Uiteindelijk als 24e gefinished. |
| Wiekevorst 16 september 2007, Veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Zondag in Wiekevorst heb ik toch wel iets meegemaakt wat een normaal mens niet zou kunnen verzinnen. In volle sprint naar het veld viel er plots een dranghek over de weg, net voor mijn wielen, en ik er vol overheen natuurlijk. De hekken stonden los van elkaar met linten ertussen. Op het betreffende hek stonden kinderen die naar voren leunden waardoor het hek kantelde en op de rijbaan terecht kwam. Ik maakte toch wel een zware smakker op het beton en had dan ook niet veel haast om terug te vertrekken. Toch maar weer opgestapt en de wedstrijd als training uitgedaan, met steeds meer pijn aan mijn polsen. Nu een dag later ben ik mijn wonden aan het likken, gekneusde polsen en een flinke jaap in mijn linker heup. Kijken hoe we hier van herstellen op weg naar het volgende weekend.
PS. Koen Diels was weer de beste voor onze Edwin. Na afloop was er gelukkig tijd voor een pintje wat de pijn wel iets verzachte... |
| Wiekevorst 16 september 2007, Veldrit DMV competitie, BRON: Weblog van Edwin Raats |
Net als vorige week was er ook nu niets te beginnen tegen sterke man Koen Diels. Al vanaf de eerst ronde nam hij een paar meter en wist hij die voorsprong uit te bouwen tot een seconde of 15. Ik was tot achtervolgen aangewezen en kreeg het gat niet kleiner gereden, ook niet wanneer ik even hulp kreeg van Housen die me nog even inhaalde. Die had blijkbaar zijn beste krachten al verschoten door naar mij toe te rijden, en zo zat ik weer snel alleen te fietsen op deze voor mij te snelle omloop.
Net als vorig jaar op deze ronde finishte ik ook nu weer als 2e. Een uitslag waar ik goed mee kan leven op een rondje waar ik nooit mijn ding heb kunnen vinden. |
| Essen-Horendonk 9 september 2007, Veldrit openingsweekend, BRON: Weblog van Gijs Jongeling |
Zaterdag begon voor de meeste van ons het crossseizoen in Horendonk, een paar honderd meter over de grens bij Roosendaal. De trainingen verliepen wel redelijk dus ik hoopte wel op mijn niveau van vorig jaar te zijn. Zaterdag echter nog niet want vrijdag een bruiloft met te veel alcohol en te weinig slaap was niet de ideale voorbereiding. Toch was de start in orde en maakte ik mij aan het einde van de eerste ronde nog al druk omdat twee plaatsen voor mij het gat met de eerste vijf gevallen was. Ik kon er niet snel genoeg voorbij en vliegen waren ze, toch maar even geprobeerd maar toen was het beste er al snel af. Voor de rest veel alleen gereden en enorm afgezien, het ergste van de eerste crossen, wat je een half jaar niet meer gewoon was. Tiende geeindigd, en doelstelling van toptien toch behaalt.
Zondag een sterker veld en enorm pech bij de loting, op de vijfde startrij vertrokken was funest op een smal bosrondje. Dat ik nog twaalfde eindigde was een verassing maar vooral nog een redelijk goed resultaat. Vooral aan het einde van de cross kon ik tempo blijven rijden en viel ik zeker niet meer terug zoals zaterdag. Al met al heb ik er nog wel vertrouwen in dat er dit seizoen nog een paar prijskes gereden gaan worden.
Het eerste weekend met de ploeg was ook weer super en we hebben ons goed laten zien. Edwin twee keer tweede, Rene zaterdag derde en Brain zondag vijftiende bij de junioren was ook een goed resultaat! |
| Essen-Horendonk 9 september 2007, Veldrit openingsweekend, BRON: Weblog van Edwin Raats |
2 maal koers in het belgische Essen in dit eerste weekend dat we onze crossfietsen weer eens goed konden gebruiken.
Zaterdag om de VDN competitie en zondag voor DMV.
Zaterdag was het weer met veel plezier handjes schudden, we waren allen blij dat het nieuwe seizoen eindelijk weer kon beginnen, vrolijke gezichten dus, maar ook vooral gespannen gezichten. Met zo'n eerste treffen weet eigenlijk niemand hoe zijn vorm is ten opzichte van de tegenstand, extra spannend dus.
In de koers moest ik op een smalle passage favouriet Koen Diels laten gaan. Ik kon de renners voor mij niet zo snel inhalen, en de vogel was al gaan vliegen wanneer ik wel in de 2e positie lag. Even leek het erop dat ik het gat van een 18 seconde nog kon dichtrijden, maar de Belgisch kampioen was te sterk. Met de enigzinds kwakkelende voorbereiding op dit seizoen was ik al dik tevreden met deze podium plaats.
Voor zondag had ik dan al niet veel prestatiedruk meer, met de nette uitslag van gisteren was het weekend eigenlijk al geslaagd, elke uitslag zou zijn meegenomen. Ik had ook geen flauw benul hoe ik hersteld zou zijn van de eerste test van zaterdag.
Wanneer ik ook nog eens slecht had geloot voor de opstelling van de start had ik niet te veel ambities meer. Zaak was nu om er een goede training van te maken. Ik had voorgenomen om samen met ploegmaat Snoeren nog bij de eersten van de daguitslag te geraken. Wanneer Rene echter ten val kwam en van fiets moest wisselen gingen er al kostbare secondes verloren. Later had Rene blijkbaar toch meer last van die val als in eerste instantie gedacht. Hij had nu net te veel moeite om mijn tempo te volgen en maande mij tot alleen doorrijden.
Zelf had ik hier nu niet veel trek meer in, een hele dichte klassering zat er nu toch al niet meer in dacht ik. Dus weer wachtte ik Rene op.
Na zo een halve koers te hebben gereden, was het echt wel aan het opraken bij mijn maatje. Nu moest ik dan toch alleen verder naar voren zien te komen.
Ik was nog relatief fris, en kon de dieselmotor nu echt vol open zetten. De een na de anders was nog een prooi voor de poes.
Totdat ik met ingaan van de eenerlaatste ronde te horen kreeg dat het goepje voor me voor de 2e plaats aan het rijden was. Inhalen dus die hap, en erop en erover.
Nu ik op de 2e plaats aan het rijden was zag ik in de verte ook nog een glimp van de koploper, maar nu kwam ik toch echt wel te laat om nog een mirakel bijeen te fietsen.
Een 2e 2e plaats achter een zelfde winnaar, Diels. Knap gereden voor deze man in vorm. Ik zal hem nog meer tegen gaan komen waarschijnlijk......maar hij mij ook!
|