Voorjaar 2016 deel 1

Team Raats is weer present!

Eind januari hebben we onze laatste cross gereden en drie overwinningen in het eindklassement behaald. We zijn nu twee maanden verder en willen jullie graag laten weten wat we zoal hebben gedaan en wat de plannen voor de komende weken zijn.

Na de laatste cross hebben we de fietsen gepoetst, de kleding gewassen en alles schoon opgeborgen. Na 5 maanden iedere week een of meerdere wedstrijden te hebben gereden was het tijd voor rust! Even de fiets niet aanraken. Voor een aantal van ons betekende dit genieten van een vakantie voor de ander werd het een weekend invullen met iets anders dan koersen, uitslapen, uit eten gaan enz.

Begin maart begon het toch weer te kriebelen, de fiets had lang genoeg in de schuur gestaan…De eerste weken stonden vooral in het teken van weer op onze voeding letten, overtollige kilo’s kwijtraken, duurtrainingen, weer op tijd naar bed en op tijd eruit. Zorgen dat we weer het ritme van een sporter te pakken kregen!

Op 19 maart reedt Edwin zijn eerste mtb wedstrijd in Berlicum. Na een kleine drie weken van lange trainingen nog zeker niet met het doel om voorin te eindigen maar vooral om weer in het koersritme te komen en proberen wat puntjes te verzamelen. Edwin moest vrij ver van achteren starten maar geraakte al snel in de top 20 en niet lang daarna in de top 10. Uiteindelijk 7e geworden, een hele nette uitslag en tevreden mee.

2e Paasdag vroeg stond Edwin aan de start van de volgende mts koers, in Apeldoorn dit keer. Door de goede uitslag van een week eerder kon hij nu wel vooraan starten. De eerste rondes moest hij alleen nog zijn ritme zien te vinden. Hij reed wel in de top 10 maar verloor toch wat plaatsen. Pas half koers kwam hij goed op gang en met nog twee rondes te gaan had hij de nummer 3 op zo’n 20 seconde voor hem in zicht. Nog ca. 10km voor een inhaalrace…

Aangezien het grootste gedeelte van de ronde in de bossen lag hadden we bij de finish pas zicht op de laatste 200m, het zou nog spannend worden, tot de speaker riep dat Edwin op de 3e plaats de bossen uit kwam! Nog niet verwacht zo vroeg in het seizoen maar zeer tevreden over deze 1e podiumplek!

Misschien wel goed om Edwin’s motivatie tijdens de laatste twee rondes van Apeldoorn te delen met jullie…. Zoals de meeste wel weten is zijn vader half januari in het ziekenhuis opgenomen na een herseninfarct. Zijn rechterzijde verlamd en niet meer in staat te spreken. Na drie weken ziekenhuis opname is hij half februari verhuisd naar een revalidatiecentrum waar hij op zijn manier topsport aan het leveren is. Niet zoals wij omdat we hier van genieten maar uit pure noodzaak om hopelijk weer terug te gaan naar een zelfstandig leven in zijn eigen huis. Dagelijks fysiotherapie, ergotherapie, Logopedie en nog tal van activiteiten meer om maar weer stukje bij beetje vooruit te komen. Hij vecht iedere dag weer om toch een stukje verder te lopen (met rollator), zijn arm weer een stukje op te tillen en een enkel woordje te kunnen uitspreken. Met dat in gedachte heeft Edwin de laatste rondes alles op alles gezet. Hij mocht gewoon niet opgeven, dat kan zijn vader immers ook niet. Op het tandvlees bijten om toch een podiumplaats te kunnen behalen en ‘s-avonds met een bos bloemen zijn vader te bezoeken.
We mogen dankbaar zijn dat wij kunnen genieten van onze gezondheid en onze mooie sport! Komende weken gaan we dan ook weer fanatiek deelnemen aan diverse weg- en mtb koersen en uiteraard houden wij jullie op de hoogte!

Team Raats is weer present!

Eind januari hebben we onze laatste cross gereden en drie overwinningen in het eindklassement behaald. We zijn nu twee maanden verder en willen jullie graag laten weten wat we zoal hebben gedaan en wat de plannen voor de komende weken zijn.

Na de laatste cross hebben we de fietsen gepoetst, de kleding gewassen en alles schoon opgeborgen. Na 5 maanden iedere week een of meerdere wedstrijden te hebben gereden was het tijd voor rust! Even de fiets niet aanraken. Voor een aantal van ons betekende dit genieten van een vakantie voor de ander werd het een weekend invullen met iets anders dan koersen, uitslapen, uit eten gaan enz.

Begin maart begon het toch weer te kriebelen, de fiets had lang genoeg in de schuur gestaan…De eerste weken stonden vooral in het teken van weer op onze voeding letten, overtollige kilo’s kwijtraken, duurtrainingen, weer op tijd naar bed en op tijd eruit. Zorgen dat we weer het ritme van een sporter te pakken kregen!

Op 19 maart reedt Edwin zijn eerste mtb wedstrijd in Berlicum. Na een kleine drie weken van lange trainingen nog zeker niet met het doel om voorin te eindigen maar vooral om weer in het koersritme te komen en proberen wat puntjes te verzamelen. Edwin moest vrij ver van achteren starten maar geraakte al snel in de top 20 en niet lang daarna in de top 10. Uiteindelijk 7e geworden, een hele nette uitslag en tevreden mee.

2e Paasdag vroeg stond Edwin aan de start van de volgende mts koers, in Apeldoorn dit keer. Door de goede uitslag van een week eerder kon hij nu wel vooraan starten. De eerste rondes moest hij alleen nog zijn ritme zien te vinden. Hij reed wel in de top 10 maar verloor toch wat plaatsen. Pas half koers kwam hij goed op gang en met nog twee rondes te gaan had hij de nummer 3 op zo’n 20 seconde voor hem in zicht. Nog ca. 10km voor een inhaalrace…

Aangezien het grootste gedeelte van de ronde in de bossen lag hadden we bij de finish pas zicht op de laatste 200m, het zou nog spannend worden, tot de speaker riep dat Edwin op de 3e plaats de bossen uit kwam! Nog niet verwacht zo vroeg in het seizoen maar zeer tevreden over deze 1e podiumplek!

Misschien wel goed om Edwin’s motivatie tijdens de laatste twee rondes van Apeldoorn te delen met jullie…. Zoals de meeste wel weten is zijn vader half januari in het ziekenhuis opgenomen na een herseninfarct. Zijn rechterzijde verlamd en niet meer in staat te spreken. Na drie weken ziekenhuis opname is hij half februari verhuisd naar een revalidatiecentrum waar hij op zijn manier topsport aan het leveren is. Niet zoals wij omdat we hier van genieten maar uit pure noodzaak om hopelijk weer terug te gaan naar een zelfstandig leven in zijn eigen huis. Dagelijks fysiotherapie, ergotherapie, Logopedie en nog tal van activiteiten meer om maar weer stukje bij beetje vooruit te komen. Hij vecht iedere dag weer om toch een stukje verder te lopen (met rollator), zijn arm weer een stukje op te tillen en een enkel woordje te kunnen uitspreken. Met dat in gedachte heeft Edwin de laatste rondes alles op alles gezet. Hij mocht gewoon niet opgeven, dat kan zijn vader immers ook niet. Op het tandvlees bijten om toch een podiumplaats te kunnen behalen en ‘s-avonds met een bos bloemen zijn vader te bezoeken.

We mogen dankbaar zijn dat wij kunnen genieten van onze gezondheid en onze mooie sport! Komende weken gaan we dan ook weer fanatiek deelnemen aan diverse weg- en mtb koersen en uiteraard houden wij jullie op de hoogte!

Brons op NK

NK Weekend in Surhuisterveen Afgelopen weekend stond in het teken van het Nederlands Kampioenschap in

Lees verder...